The Big Brief: ไข่ไก่ฟรีเรนจ์อาจผลิตได้น้อยลง หลังผู้เชี่ยวชาญเตือนภัยไข้หวัดนก
03:44
F
การเลี้ยงไก่แบบปล่อยอิสระเคยได้รับการยอมรับว่าเป็นทางเลือกที่มีสวัสดิภาพสัตว์ดีกว่า แต่ผู้เชี่ยวชาญระบุว่า ท่ามกลางการระบาดของไข้หวัดนก การเลี้ยงไก่ไว้ในโรงเรือนอาจเป็นวิธีที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับทั้งสัตว์และอุตสาหกรรมไข่ไก่
สรุปประเด็นสำคัญ
- มาตรการความปลอดภัยทางชีวภาพ ทำให้ฟาร์มไก่ไข่แบบปล่อยอิสระ (Free-range) หลายแห่งต้องปรับมาเลี้ยงไก่ในโรงเรือน (Barn-laid) เพื่อลดความเสี่ยงจากโรคไข้หวัดนก
- ขณะนี้ออสเตรเลียพบการยืนยันสัตว์ติดเชื้อไวรัสไข้หวัดนกสายพันธุ์ H5 แล้ว 78 กรณี โดย 58 กรณี เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์สัตว์ป่าตายจำนวนมากที่ Baudin Rocks
ฟังพอดคาสต์ในเรื่องอื่นๆ ของเราได้ที่นี่
แม้อุตสาหกรรมไข่ของออสเตรเลียจะยังไม่ได้รับผลกระทบโดยตรงจากการระบาดของไข้หวัดนกสายพันธุ์ H5N1 แต่ผู้เชี่ยวชาญเตือนว่า มาตรการป้องกันการแพร่ระบาดของโรคอาจส่งผลให้การผลิต ไข่ไก่แบบฟรีเรนจ์ (Free-range) ลดลงอย่างมาก
การระบาดของไวรัส H5N1 ในรัฐเซาท์ออสเตรเลียเมื่อไม่นานมานี้ ทำให้เกิดความกังวลต่อความปลอดภัยของทั้งนกป่าและฟาร์มสัตว์ปีกเชิงพาณิชย์SKIP ADVERTISEMENT
Advertisement
นาย โรวัน แมคมอนนีส์ กรรมการผู้จัดการของ Australian Eggs กล่าวว่า อุตสาหกรรมกำลังเผชิญกับสภาพแวดล้อมในการดำเนินงานที่มีความเสี่ยงมากขึ้นในอนาคตอันใกล้
“การแพร่ระบาดระหว่างสัตว์ป่าของออสเตรเลียบ่งชี้ว่า ไข้หวัดนกสายพันธุ์ H5 ได้กลายเป็นโรคที่พบได้ในประเทศ และมีแนวโน้มจะยังคงอยู่ต่อไปในระยะปานกลาง”
อ่านเพิ่มเติม
แมคนอนนีส์กล่าวว่า แม้การกำจัดโรคให้หมดไปอาจเป็นเรื่องที่ แทบเป็นไปไม่ได้ แต่อุตสาหกรรมได้เตรียมความพร้อมรับมือกับสถานการณ์ลักษณะนี้มาหลายปีแล้ว
เขาระบุว่า ขณะนี้มีการดำเนินมาตรการสำคัญเพื่อลดความเสี่ยงอย่างต่อเนื่อง ทั้งการยกระดับมาตรการความปลอดภัยทางชีวภาพ การป้องกันไม่ให้นกป่าเข้าใกล้ฟาร์ม และลดโอกาสที่เชื้อจะแพร่เข้าสู่ฟาร์มไก่ไข่
นอกจากนี้ อุตสาหกรรมยังทำงานร่วมกับหน่วยงานภาครัฐเพื่อนำบทเรียนจากต่างประเทศมาปรับปรุงแผนรับมือ เพื่อให้ฟาร์มที่ได้รับผลกระทบสามารถกลับมาดำเนินการได้รวดเร็วขึ้น และลดผลกระทบต่อปริมาณไข่ในตลาด
ตั้งแต่ปี 2018 เป็นต้นมา คณะกรรมการการแข่งขันและผู้บริโภคออสเตรเลีย (ACCC) กำหนดให้ไข่ที่จะติดฉลาก “Free-range” ต้องมาจากแม่ไก่ที่สามารถออกนอกโรงเรือนได้อย่างสม่ำเสมอในเวลากลางวัน มีพื้นที่เดินและหากินอย่างเพียงพอ โดยมีความหนาแน่นไม่เกิน 10,000 ตัวต่อเฮกตาร์ และต้องระบุความหนาแน่นของการเลี้ยงไว้บนบรรจุภัณฑ์
อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่เดือนกรกฎาคมที่ผ่านมา ACCC ประกาศว่าจะ ไม่ดำเนินคดี กับผู้ผลิตที่ยังคงใช้ฉลาก Free-range แม้จะต้องเลี้ยงไก่ไว้ในโรงเรือนชั่วคราวเพื่อเหตุผลด้านความปลอดภัยทางชีวภาพและการป้องกันการระบาดของไข้หวัดนก
แนะเลี้ยงไก่ไว้ในโรงเรือน ลดความเสี่ยงแพร่ระบาดไข้หวัดนก
การจำกัดพื้นที่เลี้ยงไก่แบบปล่อยอิสระถือเป็นหนึ่งในมาตรการความปลอดภัยทางชีวภาพที่ฟาร์มไก่หลายแห่งกำลังนำมาใช้เพื่อลดความเสี่ยงจากโรคไข้หวัดนก
รองศาสตราจารย์ จูเลียน ค็อกซ์ นักจุลชีววิทยาและผู้เชี่ยวชาญด้านความปลอดภัยอาหาร ให้สัมภาษณ์กับเอสบีเอส นิวส์ ว่า
“คำแนะนำของเราคือควรเลี้ยงไก่ไว้ในโรงเรือน”
เขาอธิบายว่า ไก่ที่ถูกปล่อยให้เดินหากินอิสระมีโอกาสติดเชื้อไวรัสจากนกป่า หรือแพร่เชื้อไปยังนกชนิดอื่นได้ ขณะเดียวกัน นกป่าที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียงก็อาจนำเชื้อเข้าสู่ฟาร์มไก่เชิงพาณิชย์ที่เลี้ยงแบบปล่อยอิสระได้เช่นกัน
รองศาสตราจารย์ค็อกซ์กล่าวว่า มาตรการดังกล่าวเป็นสิ่งที่ผู้เลี้ยงสัตว์ปีกทุกคนควรพิจารณา
“หากคุณมีเล้าไก่ ก็ควรให้ไก่อยู่ในเล้า เพราะเป็นผลดีต่อพวกมันเอง”
การระบาดอาจส่งผลต่อความมั่นคงด้านอาหารอย่างไร
รองศาสตราจารย์ จูเลียน ค็อกซ์ ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายวิทยาศาสตร์ของ Food Safety Information Council กล่าวว่า หากเกิดการระบาดในฟาร์มสัตว์ปีกเชิงพาณิชย์ จะมีมาตรการควบคุมโรคเพื่อจำกัดผลกระทบทันที
เขากล่าวว่า
“หากเริ่มพบสัญญาณการเจ็บป่วยในฝูงไก่ สิ่งที่น่าจะเกิดขึ้นคือ ไก่ทั้งฝูงจะถูกทำลายเพื่อควบคุมการแพร่ระบาด”
ค็อกซ์อธิบายเพิ่มเติมว่า หากเกิดการระบาดในพื้นที่ที่มีฟาร์มสัตว์ปีกหลายแห่ง อาจจำเป็นต้องกำจัดไก่ทั้งหมดในพื้นที่นั้น เพื่อป้องกันไม่ให้โรคแพร่กระจาย
เขาเปรียบเทียบมาตรการดังกล่าวว่า คล้ายกับการทำแนวกันไฟในการควบคุมไฟป่า
ค็อกซ์เตือนว่า ในกรณีเลวร้ายที่สุด หากเกิดการระบาดครั้งใหญ่ ไก่หลายพันตัวอาจต้องถูกกำจัด ส่งผลให้ปริมาณเนื้อไก่และไข่ในตลาดลดลงอย่างมีนัยสำคัญ
อ่านเพิ่มเติม
ค็อกซ์กล่าวว่า หลังการกำจัดฝูงสัตว์ปีกที่ติดเชื้อ ฟาร์มจะต้องผ่านกระบวนการทำความสะอาดและนำฝูงใหม่เข้ามาเลี้ยง ซึ่งต้องใช้เวลาหลายเดือนกว่าการผลิตจะกลับมาเป็นปกติ
“การทำความสะอาดฟาร์มและนำฝูงใหม่เข้ามาใช้เวลาหลายสัปดาห์ กว่าแม่ไก่ชุดใหม่จะเริ่มออกไข่ต้องใช้เวลาประมาณ 4–5 เดือน ส่วนไก่เนื้อใช้เวลาอย่างน้อย 6 สัปดาห์”
เขาระบุว่า จะเกิดช่วงเวลาที่ปริมาณสินค้าในตลาดลดลง ก่อนที่การผลิตจะกลับเข้าสู่ระดับปกติ ซึ่งขึ้นอยู่กับความมั่นใจว่ามีการกำจัดเชื้อไวรัสออกจากพื้นที่ได้ทั้งหมดแล้ว
อย่างไรก็ตาม ค็อกซ์ย้ำว่า เนื้อไก่และไข่ของออสเตรเลียยังคงปลอดภัยสำหรับการบริโภค
“การรับประทานอาหารไม่ใช่วิธีที่เชื้อไวรัสแพร่สู่คน ความเสี่ยงเกิดจากการสัมผัสสัตว์ปีกที่ยังมีชีวิตมากกว่า”
เขาอธิบายว่า ห่วงโซ่อาหารของออสเตรเลียมีมาตรการควบคุมตั้งแต่ฟาร์มจนถึงผู้บริโภค ดังนั้นฝูงสัตว์ปีกที่ป่วยจะถูกกำจัดก่อนที่ผลิตภัณฑ์จะเข้าสู่ตลาด
“เราจะไม่พบเชื้อไข้หวัดนกเข้าสู่ครัวเรือนผ่านการซื้ออาหารอย่างแน่นอน”
